หากไม่มีคุชูอฺ...
การละหมาดใช้ได้หรือไม่?
ตอบโดย ชัยคฺ ดร. ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวียฺ
อบุล อิซซฺ แปล

คำถาม : การมีคูชุอฺ (การนอบน้อมมีสมาธิ) ในละหมาดมีกฎเกณฑ์อย่างไร? การละหมาดนั้นใช้ได้หรือไม่หากไม่มีคูชุอฺ?

คำตอบ : ไม่คูชุอฺขณะละหมาด มีความหมายบางประการ ดังนี้

1. ไม่คูชุอฺ เนื่องจากคนใดคนหนึ่งเคลื่อนไหวบ่อยครั้ง ในขณะละหมาด ราวกับว่าเขาไม่อยู่ในการละหมาด เช่น เกาตามร่างกาย มองนาฬิกา หันไปมา ปรับซัรบั่น (ผ้าโพกศีรษะ) และการกระทำอื่นๆ ในลักษณะเดียวกัน

ทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่ทำให้การละหมาดนั้น ใช้ไม่ได้ เนื่องจากเป็นการกระทำที่สูญเปล่า มันจะไม่ปรากฏในมุสลิม ที่เข้าเฝ้าพระเจ้าของเขา ด้วยหัวใจ และความคิดทั้งหมด ของเขา และจะไม่ปรากฏออกมาจากมุสลิม ที่ให้เกียรติกับการละหมาดที่ตระหนัก และ สำนึกในคุณค่าของการละหมาด

2. ไม่คูชุอฺ เนื่องจากการเคลื่อนไหว เพียงเล็กน้อย ความคิดที่ล่องลอย หรือหัวใจที่ไม่อยู่ในการละหมาด แม้ว่าสิงนี้ จะไม่ทำให้การละหมาดเสียไป แต่จะทำให้จิตวิญญาณของการละหมาด สูญหาย จิตวิญญาณของการละหมาด คือคูชุอฺ และอัลลอฮฺทรงตรัสไว้ว่า “แน่นอนบรรดาผู้ศรัทธา ได้ประสบความสำเร็จแล้ว บรรดาผู้ที่พวกเขา เป็นผู้นอบน้อมถ่อมตน (คอชิอูน) ในเวลาละหมาดของพวกเขา” (อัลมุอฺมินูน 23:1-2)

ด้วยเหตุนี้ คูชุอฺจึงมีสองประเภท คือคูชุอฺของหัวใจ และคูชุอฺของร่างกาย

คูชุอฺของของหัวใจ คือตระหนักในการเฝ้าดูของอัลลอฮฺ (ซุบฮานะฮุวะตะอาลา) และความยิ่งใหญ่ของพระองค์ การพิจารณาความหมายของอัลกุรอาน ตลอดจนสิ่งที่ถูกอ่าน และสิ่งที่ได้ยิน หรือซิกิรฺต่างๆ ที่ถูกกล่าว ความหมายของตักบีรฺ และตัสบีฮฺ ความหมายที่ว่า “อัลลอฮฺทรงได้ยินบุคคลผู้สรรเสริญพระองค์” และอื่นๆ

การทำให้ความหมายของซิกิรฺต่างๆ ปรากฏขึ้น พร้อมทั้งใคร่ครวญสิ่งที่ถูกอ่าน และได้ยิน จะทำให้บุคคลรู้สึกว่า เขากำลังยืนอยู่ระหว่างพระหัตถ์ของอัลลอฮฺ (ซุบฮานะฮุวะตะอาลา) ละหมาดของเขา จึงต้องบริสุทธิ์จากสิ่งที่สูญเปล่า หรือไม่มีประโยชน์

เคยมีผู้ถามฮาติม อัลอัสซามอุลามาอ์ในยุคแรก เกี่ยวกับวิธีละหมาดของท่าน ท่านตอบว่า “ฉันตักบี๊รฺอย่างถูกต้อง อ่านอย่างตัรตีล (ช้าๆ ชัดเจน ด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะ) รูกุอฺด้วยความคูชุอฺ สุญูดด้วยความรู้สึกที่ต่ำต้อย ฉันวาดภาพว่าสวรรค์อยู่ด้านขวา และนรกอยู่ด้านซ้ายของฉัน สะพานศิรอฏอยู่ใต้เท้าฉัน กะอฺบะฮฺอยู่ระหว่างสองคิ้วของฉัน มะละอิกัตแห่งความตายอยู่เหนือศีรษะฉัน บาปต่างๆ ของฉันรายล้อมอยู่รอบตัว และพระองค์อัลลอฮฺทรงเพ่งมองฉันอยู่ ฉันถือว่า นี่คือการละหมาดครั้งอำลาของชีวิตฉัน และปฏิบัติละหมาดด้วยความบริสุทธิ์ใจมากที่สุด เท่าที่ฉันจะทำได้ จากนั้นฉันให้สลาม ฉันไม่รู้ว่าอัลลอฮฺจะทรงตอบรับหรือไม่ หากไม่ พระองค์ก็คงจะโยนมัน (ละหมาด) ต่อหน้าผู้ที่ทำละหมาดดังกล่าว”

การยืนเพื่อการละหมาด พร้อมกับรวบรวมความคิดอันชั่วแล่นของโลกนี้ แล้วสาละวนอยู่กับสิ่งดังกล่าว ยกเว้นเรื่องละหมาด เป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับผู้ที่เป็นมุสลิม

สรุปได้ว่า มีหลายสิ่งที่สามารถบังคับ หรือหันเหมนุษย์ จนเกิดการรบกวนในขณะละหมาด จึงเรียกร้องให้แต่ละคน เอาหัวและความคิดของพวกเขา ออกห่างจากสิ่งเหล่านี้ พร้อมกับยืนขึ้นบนสถานที่ ที่จะทำให้เขามีความคูชุอฺ เพื่อที่จะได้พิจารณา ความหมายของอายะฮฺ และจดจ่อความสนใจสุดความสามารถ เพื่อว่าพระองค์อัลลอฮฺ (ซุบฮานะฮุวะตะอาลา) จะทรงอภัยให้กับพวกเขา

ความคูชุอฺของร่างกาย จะช่วยให้เกิดความคูชุอฺของหัวใจ และสิ่งบ่งบอกของความคูชุอฺดังกล่าว เป็นสิ่งที่ถูกกล่าวไว้ ในอะษาร (ฮะดีษ) หนึ่งที่มีความหมายว่า “ถ้าหากหัวใจนี้คูชุอฺ แน่นอนร่างกายก็จะคูชุอฺ” [1]

หมายถึง อย่าได้หันไปมาขณะละหมาด เล่นเหมือนเด็กๆ หรือเคลื่อนไหวบ่อยครั้ง จนทำให้เสียความคูชุอฺ และจิตวิญญาณของการละหมาด ในทางตรงกันข้าม ควรจะยืนต่อหน้าอัลลอฮฺ (ซุบฮานะฮุวะตะอาลา) ด้วยความนอบน้อม นี่เป็นสิ่งที่จะต้องให้ความสำคัญอย่างยิ่ง ในการละหมาด
............................................
[1] บันทึกโดย อัตติรฺมิซีย์ ใน อันนะวาดิน สายรายงานจากอบูฮุร็อยเราะฮฺ

www.fityah.com

หน้าหลัก

ตุลาคม 18, 2013

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม

จำนวนผู้เข้าชม