Custom Search

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ

                 เป้าหมายต่างๆ ของสูเราะฮฺ อัต-เตาบะฮฺ                

ฟุอาด ซัยดาน

มวลการสรรเสริญ เป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺ ขอการสดุดีแห่งอัลลอฮฺ และความสันติสุขปลอดภัย จงมีแด่ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และบรรดาเครือญาติ ตลอดจนบรรดาเศาะหาบะฮฺของท่านทั้งหลาย และข้าพเจ้าขอปฏิญาณว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใด นอกจากอัลลอฮฺเพียงพระองค์เดียว โดยไม่มีการตั้งภาคีใดๆ ต่อพระองค์ และข้าพเจ้าขอปฏิญาณว่า มุหัมมัดคือบ่าวและศาสนทูตของพระองค์

เป้าหมายของสูเราะฮฺอัต-เตาบะฮฺ

การเตาบะฮฺ หรือการกลับเนื้อกลับตัว

สูเราะฮฺที่มีเกียรตินี้ ถือเป็นสูเราะฮฺท้ายๆ ที่ถูกประทานลงมา ให้กับท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ภายหลังจากเกิดสงครามตะบูก นั่นคือ ภายหลังจากการเริ่มประทานโองการอัลกุรอาน 22 ปี ประหนึ่งว่า สูเราะฮฺนี้กลายเป็นรายละเอียดสุดท้าย ที่จะเป็นสาส์น เพื่อเรียกร้องเชิญชวนผู้คน

เป็นความจริงที่ว่า สูเราะฮฺนี้ ถูกประทานลงมา ในช่วงเวลาที่ชาวมุสลิมกำลังเตรียมตัว เพื่อเผยแพร่หลักคำสอนของอิสลาม ไปสู่กลุ่มประเทศอาหรับอื่นๆ และไปยังทุกประชาคมโลก ด้วยเหตุนี้ ช่วงเวลาที่สูเราะฮฺนี้ ถูกประทานลงมา จึงบ่งถึงความละเอียดอ่อน และเปี่ยมไปด้วยวิทยปัญญา เป็นอย่างยิ่ง

สูเราะฮฺนี้ ถือเป็นสูเราะฮฺหนึ่งเดียวในอัลกุรอาน ที่ไม่เริ่มต้นสูเราะฮฺด้วย “อัล-บัสมะละฮฺ หรือบิสมิลลาฮิรเราะหฺมานิรรอฮีม” ซึ่ง “อัล-บัสมะละฮฺ” ถือเป็นประตูแรก ที่จะนำผู้อ่าน จากโลกหนึ่ง ไปยังอีกโลกหนึ่ง ด้วยกับพระนามของอัลลอฮฺ ตะบาร่อกะวะตะอาลา สำหรับเหตุผลที่สูเราะฮฺนี้ ไม่ถูกเริ่มด้วย “อัล-บัสมะละฮฺ” ก็เพราะสูเราะฮฺนี้ ถูกประทานลงมา เพื่อเป็นการเปิดเผย ถึงพฤติกรรมของพวกปฏิเสธศรัทธา ดังที่ท่านอลี บิน อบีฎอลิบ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวไว้ครั้งที่ท่านถูกถามถึงการที่ “อัล-บัสมะละฮฺ” ไม่ถูกเขียนในสูเราะฮฺ อัต-เตาบะฮฺ  ท่านได้กล่าวว่า แท้จริง –บิสมิลลาฮิรเราะหฺมานิรรอฮีม- เป็นสิ่งที่มีความสงบความปลอดภัย ส่วนสูเราะฮฺ อัล-บะรออะฮ(อีกชื่อหนึ่งของสูเราะฮฺอัต-เตาบะฮฺ) ถูกประทานลงมาด้วยกับคมดาบ แน่นอนที่สุด มันย่อมไม่มีความสงบ ความปลอดภัยซึ่งสูเราะฮฺนี้ ถูกประทานลงมายังพวกมุนาฟิกูน (บรรดาผู้กลับกลอก) ดังนั้น ความสงบปลอดภัย ย่อมไม่เกิดขึ้นสำหรับพวกมุนาฟิกูน อย่างแน่นอน ประหนึ่งว่า อัลลอฮฺทรงหักห้ามความเมตตา ของพระองค์ ไม่ให้ประสบกับพวกมุนาฟิกูน ดังที่มีรายงานจากท่านหุซัยฟะฮฺ บิน อัล-ยะมาน เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า พวกท่านต่างเรียกสูเราะฮฺนี้ว่า อัต-เตาบะฮฺ (การกลับเนื้อกลับตัว) ซึ่งในความเป็นจริงมันคือสูเราะฮฺ อัล-อะซาบ (การลงโทษ) ต่างหาก ขอสาบานต่ออัลลอฮฺว่า สูเราะฮฺนี้ ไม่ทิ้งมุนาฟิกคนหนึ่งคนใด เว้นแต่ว่ามันจะเอาเรื่อง และเล่นงานพวกเขาทุกคน

ชื่อของสูเราะฮฺนี้

สูเราะฮฺนี้ถูกเรียกชื่ออย่างมากมายซึ่งมีมากถึง 14 ชื่อด้วยกัน เช่น บะรออะฮฺ, อัต-เตาบะฮฺ, อัล-มัคซิยะฮฺ, อัล-ฟาฎิหะฮฺ, อัล-กาชิฟะฮฺ, อัล-มุนกิละฮฺ, สูเราะตุลอะซาบ, อัล-มุดัมดิมะฮฺ, อัล-มุก็อชกิชะฮฺ, อัล-มุบะอฺษิเราะฮฺ, อัล-มุชัรริดะฮฺ, อัล-มุษีเราะฮฺ, อัล-หาฟิเราะฮฺ เป็นต้น

สูเราะฮฺนี้ ได้เปิดเผยธาตุแท้ของพวกปฏิเสธศรัทธา พวกมุนาฟิกูนผู้กลับกลอก และพวกที่หันหลัง ให้กับศาสนา  รวมถึงพฤติกรรมต่างๆ ของพวกเขา และการมาของสูเราะฮฺอัต-เตาบะฮฺ ภายหลังจากสูเราะฮฺอัล-อันฟาล ก็มีเหตุผลของมัน นั้นคือ เนื้อหาของสูเราะฮฺอัล-อันฟาล จะเป็นการกล่าวถึงสงครามแรก ที่เกิดขึ้นในหมู่ชาวมุสลิม (นั่นคือสงครามบะดัรฺ) ส่วนสูเราะฮฺอัต-เตาบะฮฺ ก็จะกล่าวถึงสงครามตะบูก ซึ่งถือเป็นสงครามครั้งสุดท้าย ที่เกิดขึ้นในยุคสมัยของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ทั้งนี้ ก็เพื่อให้ได้รับรู้ถึง ข้อแตกต่างของสังคมมุสลิม ระหว่างทั้งสองสงคราม และประหนึ่งเป็นการนำเสนอภาพตัวอย่าง ที่ให้ทุกๆ สังคม ได้นำไปวิเคราะห์ และปรับใช้ และประหนึ่งว่าสูเราะฮฺทั้งสอง (อัต-เตาบะฮฺ และ สูเราะฮฺอัล-อันฟาล) คือสูเราะฮฺเดียวกัน ที่เริ่มต้นในสูเราะฮฺแรก ด้วยการนำเสนอชัยชนะของประชาชาตินี้ และการจบท้ายในสูเราะฮฺที่สอง ด้วยการนำเสนอถึงความมั่นคง หรือการมีอำนาจของประชาชาตินี้

ส่วนการเรียกสูเราะฮฺนี้ว่า “อัต-เตาบะฮฺ” ก็เพราะว่าสูเราะฮฺนี้ เป็นเนื้อหาของอัลกุรอานส่วนสุดท้าย ที่ถูกประทานลงมา แก่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และถือเป็นข้อเรียกร้องสุดท้าย ที่มีต่อมนุษย์ทุกคน ซึ่งหลังจากที่อัลลอฮฺ ได้เปิดเผยถึงพฤติกรรม ของพวกปฏิเสธศรัทธา พวกมุนาฟิกูนผู้กลับกลอก และผู้ที่หันหลังให้กับศาสนา พระองค์ก็ยังได้เตือนสติ ผู้ศรัทธาทุกคน ถึงความจำเป็นที่ต้องให้พวกเขา ได้รับรู้ว่าประตู แห่งการกลับเนื้อกลับตัว (เตาบะฮฺ) นั้น เปิดอยู่เสมอ ซึ่งจำเป็นที่พวกเขา ต้องรีบเร่งกลับเนื้อกลับตัว ก่อนที่จะเกิดความหายนะ

มหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮฺ ผู้ทรงมีความเมตตาอย่างล้นหลาม และความเมตตาของพระองค์นั้น มีเหนือความโกรธกริ้ว มหาบริสุทธิ์ แด่พระองค์ ผู้ทรงเมตตาแก่บ่าวของพระองค์ และให้อภัยโทษแก่ปวงบ่าวทั้งหลาย ซึ่งคำว่า “อัต-เตาบะฮฺ -التوبة ” ได้ปรากฏในสูเราะฮฺนี้ มากถึง 17 ครั้ง ซึ่งถือเป็นจำนวนที่มากที่สุด เมื่อเทียบกับสูเราะฮฺอื่นๆ ดังที่มีปรากฏในสูเราะฮฺ อัล-บะเกาะเราะฮฺ 13 ครั้ง สูเราะฮฺ อัน-นิสาอ์ 12 ครั้ง สูเราะฮฺ อัล-มาอิดะฮฺ 5 ครั้ง มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ ผู้ทรงเปิดประตูแห่งการกลับเนื้อกลับตัว แก่ผู้ปฏิเสธศรัทธา ผู้ที่ทำผิด และผู้ที่กลับกลอกทุกคน แม้ว่าพวกเขาได้กระทำผิดมากมาย ตลอดชีวิตของพวกเขา

ถัดไป

หน้าหลัก

สิงหาคม 24, 2013

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม
www.facebook.com/hasem.piwdee

จำนวนผู้เข้าชม