Custom Search

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ

สูเราะฮฺ อัล-อัศรฺ

ดร.อะมีน บิน อับดุลลอฮฺ อัช-ชะกอวีย์

มวลการสรรเสริญ เป็นเอกสิทธิของอัลลอฮฺ ขอการเจริญพรและความสันติ มีแด่ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ข้าขอปฏิญานว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใด นอกจากอัลลอฮฺ และมุหัมมัดนั้น เป็นบ่าวและศาสนทูตของพระองค์

อัลลอฮฺตรัสว่า

﴿ وَٱلۡعَصۡرِ ١ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ٢ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ٣ ﴾ [العصر: ١- ٣] 

ความว่า “ขอสาบานด้วยกาลเวลา แท้จริงมนุษย์นั้นอยู่ในการขาดทุน นอกจากบรรดาผู้ศรัทธา และปฏิบัติความดีทั้งหลาย และตักเตือนซึ่งกันและกัน ในสิ่งที่เป็นสัจธรรม และตักเตือนกันและกัน ให้มีความอดทน” (สูเราะฮฺ อัล-อัศรฺ)

อัลลอฮฺได้สาบานด้วยกาลเวลา นั่นคือเวลาทั้งหมด และเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ ที่จะสาบานด้วยสิ่งที่ถูกสร้างทั้งมวล ตามที่พระองค์ประสงค์ ส่วนบ่าวหรือมนุษย์นั้น จะต้องสาบานด้วยพระองค์เท่านั้น การสาบานของอัลลอฮฺ ด้วยกาลเวลานั้น ก็เนื่องด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นในกาลเวลา จากบรรดาเหตุการณ์ และการเปลี่ยนแปลงต่างๆ เวลายังเป็นที่รวบรวมการงานที่ดี และชั่วต่างๆ ของมนุษย์  อัลลอฮฺได้สาบาน เพื่อเป็นการเน้นย้ำว่ามนุษย์นั้น อยู่ในความขาดทุน แม้เขาจะมีทรัพย์สิน และทายาท มากมายแค่ไหนก็ตาม หรือแม้ว่าเขาจะมีฐานันดร และเกียรติสูงส่ง แค่ไหนก็ตาม ทุกคนล้วยขาดทุน ยกเว้นเมื่อประกอบด้วยสี่คุณลักษณะต่อไปนี้

คุณลักษณะแรก การมีศรัทธา คือ การกล่าวด้วยลิ้น  เชื่อด้วยใจ และปฏิบัติด้วยร่างกาย

คุณลักษณะที่สอง ปฏิบัติการงานที่ดี คือ ทุกคำพูดและการกระทำ ที่ทำให้ใกล้ชิดอัลลอฮฺ โดยที่ผู้ทำนั้น มีความบริสุทธิ์ใจ เพื่ออัลลอฮฺ และปฏิบัติตามแบบอย่างของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม การกล่าวถึงการปฏิบัติการงานที่ดี หลังจากการมีศรัทธาทั้งๆ ที่มันเป็นส่วนหนึ่งการศรัทธานั้น ก็เพื่อแสดงถึงความสำคัญ และเน้นย้ำว่าการศรัทธาด้วยใจ โดยไม่มีการปฏิบัติตามนั้น ไม่มีประโยชน์

คุณลักษณะที่สาม การตักเตือนกันและกัน ในสิ่งที่เป็นสัจธรรม นั่นคือการสั่งใช้กันและกัน ในการทำความดี และห้ามปรามกัน ในสิ่งที่ชั่ว การเชิญชวนสู่อัลลอฮฺด้วยความชัดเจน และมีหิกมะฮฺ (วิทยปัญญา) สั่งสอนผู้ที่ไม่รู้ ให้ได้รู้ เตือนผู้ที่หลงลืม ให้ระลึกได้ ไม่เป็นการเพียงพอ ที่เขาจะทำการเปลี่ยนแปลงตัวเองเท่านั้น ให้เป็นคนดี หากแต่เขาจะต้องแก้ไขคนอื่น ให้เป็นคนดีด้วย และนี่ก็แสดงถึงว่า เป็นการวาญิบที่จะต้องสั่งใช้กันและกัน ในการทำความดี และห้ามปรามกันในสิ่งที่ชั่ว ไม่ถือว่าเป็นการก้าวก่ายบุคคลอื่น อย่างที่บางคนคิด หากแต่บรรดาผู้ที่ทำการสั่งใช้กันและกัน ในการทำความดี และห้ามปรามกันในสิ่งที่ชั่วนั้น พวกเขามีความหวังดี และต้องการให้คนอื่น ปลอดภัยจากการลงโทษของอัลลอฮฺ ด้วยคุณลักษณะนี้ ทำให้ประชาชาตินี้ เป็นประชาชาติที่ดีเลิศกว่า ประชาชาติอื่น อัลลอฮฺตรัสว่า

﴿كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ تَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَتَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ ﴾ [آل عمران: ١١٠] 

ความว่า “พวกเจ้านั้น เป็นประชาชาติที่ดียิ่ง ซึ่งถูกให้อุบัติขึ้น สำหรับมนุษยชาติ โดยที่พวกเจ้าใช้ให้ปฏิบัติสิ่งที่ชอบ และห้ามมิให้ปฏิบัติสิ่งที่มิชอบ”  (อาล อิมรอน 110)

คุณลักษณะที่สี่ ตักเตือนกันและกันให้มีความอดทน ในเมื่อผู้ที่เชิญชวนสู่อัลลอฮฺ ผู้ที่สั่งใช้กันและกัน ในการทำความดี และห้ามปรามกัน ในการปฏิบัติสิ่งที่ชั่ว จำต้องเผชิญกับการรบกวน หรือการมุ่งร้ายจากผู้คน อัลลอฮฺจึงสั่งให้อดทน ต่อการรบกวน และกลั่นแกล้งของผู้คนเหล่านั้น และแบกรับสิ่งที่ต้องเผชิญ จะเห็นได้ว่าในการสั่งเสีย ของท่านลุกมานแก่ลูกของท่านนั้น อัลลอฮฺตรัสถึงว่า

﴿ يَٰبُنَيَّ أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ وَأۡمُرۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَٱنۡهَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَآ أَصَابَكَۖ إِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ ١٧ ﴾ [لقمان: ١٧] 

ความว่า “โอ้ลูกเอ๋ย เจ้าจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจงสั่งใช้กัน ให้กระทำความดี และจงห้ามปรามกัน ให้ละเว้นการทำความชั่ว และจงอดทน ต่อสิ่งที่ประสบกับเจ้า แท้จริง นั่นคือส่วนหนึ่ง จากกิจการที่หนักแน่นมั่นคง” (ลุกมาน 17)

และอัลลอฮฺตรัสว่า

﴿ ۞لَتُبۡلَوُنَّ فِيٓ أَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ وَلَتَسۡمَعُنَّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشۡرَكُوٓاْ أَذٗى كَثِيرٗاۚ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ ١٨٦ ﴾ [آل عمران: ١٨٦] 

ความว่า “แน่นอนยิ่ง พวกเจ้าจะถูกทดสอบ ในทรัพย์สมบัติของพวกเจ้า และตัวของพวกเจ้า และแน่นอนยิ่ง พวกเจ้าจะได้ยิน จากบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้า และบรรดาผู้ที่ให้มีภาคีขึ้น (แก่อัลลอฮฺ) ซึ่งการก่อความเดือดร้อนอันมากมาย และหากพวกเจ้าอดทน และยำเกรงแล้ว แท้จริงนั่นคือส่วนหนึ่ง จากกิจการที่เด็ดเดี่ยว” (อาล อิมรอน 186)

ท่านอิมาม อัช-ชาฟิอีย์ เราะหิมะฮุลลอฮฺ ได้กล่าวว่า  หากอัลลอฮฺไม่ได้ประทานหลักฐานใดๆ นอกจากสูเราะฮฺนี้เท่านั้น ก็ถือว่าเพียงพอสำหรับพวกมนุษย์แล้ว (ตัฟซีร อิบนุกะษีรฺ 4/547)

สูเราะฮฺนี้ แม้ประโยคของมันจะสั้น แต่มันได้รวบรวมปัจจัย ที่จะทำให้พบกับความสุขทั้งหมดไว้ มันเป็นประโยคที่พอเพียง ที่จะเป็นหลักฐานเหนือมนุษย์  และมันมีบทเรียน ที่เป็นประโยชน์มากมาย ในที่นี้ ขอกล่าวเพียงบางส่วน ดังนี้

บทเรียนแรก การที่อัลลอฮฺได้สาบานกับสิ่งหนึ่ง มันแสดงถึงความสำคัญ ความยิ่งใหญ่ของสิ่งนั้น ในการสาบานนี้ อัลลอฮฺผู้ทรงยิ่งใหญ่ ได้เตือนมนุษย์ถึงคุณค่าของเวลา และพวกเขาควรให้ความสำคัญกับมัน ดูแลเอาใจใส่มัน และอัลลอฮฺได้สาบานด้วยเวลาบางช่วง ในหลายที่ในอัลกุรอาน เช่น

อัลลอฮฺตรัสว่า

﴿ وَٱلۡفَجۡرِ ١ وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ٢ ﴾ [الفجر: ١-٢] 

ความว่า  “ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ” (อัล-ฟัจญ์รฺ 1-2)

อัลลอฮฺตรัสว่า

﴿ وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ١ وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ٢ ﴾ [الليل: ١-٢] 

ความว่า “ขอสาบานด้วยเวลากลางคืน เมื่อมันปกคลุม และด้วยเวลากลางวัน เมื่อมันประกายแสง” (อัล-ลัยลฺ 1-2)

อัลลอฮฺตรัสว่า

﴿ وَٱلضُّحَىٰ ١ وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ٢ ﴾ [الضحا: ١-2] 

ความว่า  “ขอสาบานด้วยเวลาสาย และด้วยเวลากลางคืน เมื่อมันมืดและสงัดเงียบ” (อัฎ-ฎุฮา 1-2)

พร้อมกันนั้น เวลายังเป็นการประทาน (นิอฺมัต) ที่ดียิ่ง จากอัลลอฮฺ สำหรับ (มนุษย์) บ่าวของพระองค์ รายงานจากท่านอับดุลลอฮฺ บิน อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ว่า แท้จริงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม  ได้กล่าวว่า

«نِعْمَتَانِ مَغْبُونٌ فِيهِمَا كَثِيرٌ مِنْ النَّاسِ الصِّحَّةُ وَالْفَرَاغُ» [رواه البخاري برقم 6412]  

ความว่า ความโปรดปราน (นิอฺมัต) สองประการที่มนุษย์ส่วนใหญ่ มักจะขาดทุน (เพราะปล่อยให้สูญเสียไป โดยเปล่าประโยชน์) นั่นคือ การมีสุขภาพที่ดี และการมีเวลาว่าง” (เศาะฮีหฺ อัล-บุคอรีย์ เล่มที่ 4 หน้าที่ 175 หะดีษหมายเลข 6412)

บทเรียนที่สอง การสาบานของอัลลอฮฺ แสดงถึงความสำคัญของสิ่งที่จะบอก ซึ่งก็คือคุณลักษณะสี่ประการดังกล่าว ที่ซึ่งบุคคลจะไม่สามารถจะพบความสำเร็จ และชัยชนะได้ นอกจากด้วยคุณลักษณะเหล่านั้น

บทเรียนที่สาม ความประเสริฐของอีมาน (การศรัทธา) สถานะอันสูงส่งยิ่งของมัน โดยเป็นสิ่งแรกที่กล่าวถึง และสิ่งแรกที่วาญิบเหนือมนุษย์  รายงานจากท่าน อบู ฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ว่า แท้จริงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม  ได้กล่าวว่า

«لَا تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا، وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا، أَوَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ، أَفْشُوا السَّلامَ بَيْنَكُمْ» [مسلم برقم 54]

ความว่า “พวกท่านจะไม่ได้เข้าสวรรค์ จนกว่าพวกท่านจะศรัทธา และพวกท่านจะไม่ศรัทธา จนกว่าพวกท่านจะรักซึ่งกันและกัน เอาหรือไม่ ฉันจะแนะนำพวกท่านสิ่งหนึ่ง เมื่อพวกท่านปฏิบัติแล้ว พวกท่านจะมีความรักซึ่งกันและกัน (คือ) จงแพร่สลามระหว่างพวกท่าน (ให้สลามกันและกันให้แพร่หลาย)” (เศาะฮีหฺ มุสลิม 1/74  หมายเลข  54)

บทเรียนที่สี่  การศรัทธาเพียงในใจนั้น ไม่เพียงพอ หากแต่จะต้องแสดงออกมา ด้วยการปฏิบัติการงานที่ดี  และนี่เป็นการโต้แย้งคำกล่าวที่ว่า “อีมานคือการศรัทธาด้วยใจเท่านั้น (ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติ)” โดยที่กล่าวเช่นนั้น จะละทิ้งสิ่งที่เป็นฟัรฏู และกระทำในสิ่งที่ต้องห้ามต่างๆ ละเมิดขอบเขตของอัลลอฮฺ (ที่ถูกต้อง ก็คือศรัทธาด้วยใจ พร้อมกับการปฏิบัติ ตามคำสั่งของอัลลอฮฺ ไปพร้อมกัน)

บทเรียนที่ห้า การงานจะไม่ถูกตอบรับ นอกจากเป็นการที่ดี ที่ศอลิหฺ และการงานนั้น จะไม่ถือว่าเป็นการงานที่ดี ที่ศอลิหฺ นอกจากผู้ทำจะต้องบริสุทธิ์ใจเพื่ออัลลอฮฺ และสอดคล้องกับแบบอย่าง การชี้นำของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม

บทเรียนที่หก การตักเตือนซึ่งกันและกันนั้น จะต้องด้วยสัจธรรมเท่านั้น ไม่ใช่สิ่งอื่น สัจธรรมในที่นี่ คือการศรัทธาต่ออัลลอฮฺ การงานที่ดีที่ศอลิหฺต่างๆ และห่างไกลสิ่งที่ขัดกับทั้งสอง (การศรัทธาต่ออัลลอฮฺ การงานที่ดีที่ศอลิหฺ)

บทเรียนที่เจ็ด คำว่านอกจาก” หรือ การยกเว้นในอายะฮฺดังกล่าว แสดงว่าคนที่มีลักษณะดังกล่าวนั้น มีจำนวนน้อยนิดเท่านั้น อัลลอฮฺได้ตรัสว่า

﴿ٱعۡمَلُوٓاْ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكۡرٗاۚ وَقَلِيلٞ مِّنۡ عِبَادِيَ ٱلشَّكُورُ ١٣ ﴾ [سبأ: ١٣] 

ความว่า “พวกเจ้าจงทำงานเถิด วงศ์วานของดาวูดเอ๋ย! เพื่อเป็นการขอบคุณ (ต่ออัลลอฮฺ) และส่วนน้อยในจำนวนบ่าวของเรา ที่เป็นผู้ขอบคุณ” (สะบะอ์ 13)

และอัลลอฮฺตรัสว่า

﴿وَإِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡخُلَطَآءِ لَيَبۡغِي بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَقَلِيلٞ مَّا هُمۡۗ ﴾ [ص: ٢٤] 

ความว่า  “และแท้จริงส่วนมาก ของผู้มีหุ้นส่วนร่วมกัน บางคนในพวกเขา มักละเมิดสิทธิของอีกคนหนึ่ง เว้นแต่บรรดาผู้ศรัทธา และประกอบความดีทั้งหลาย และคนอย่างพวกเขานี้ มีน้อย” (ศอด 24)

บทเรียนที่แปด คุณค่าของการอดทน โดยที่อัลลอฮฺ ให้เป็นคุณลักษณะหนึ่ง ที่เป็นเหตุของการประสบกับความสำเร็จ (สวรรค์) อีกทั้งยังเป็นการส่งเสริม ให้ทำหน้าที่เชิญชวน สู่อัลลอฮฺตะอาลา แม้ว่าต้องเผชิญกับความยากลำบาก และการก่อกวนสร้างความเดือดร้อนจากผู้อื่นก็ตาม

รายงานจากท่านอับดุลลอฮฺ บิน อุมัรฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ว่าแท้จริงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม  ได้กล่าวว่า

«الْمُؤْمِنُ الَّذِي يُخَالِطُ النَّاسَ وَيَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ، أَعْظَمُ أَجْرًا، مِنْ الَّذِي لَا يُخَالِطُ النَّاسَ وَلَا يَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ» [سنن أبي داود برقم 4032]

ความว่า มุอ์มิน (ผู้ศรัทธา) ที่คลุกคลีกับเพื่อนมนุษย์ และมีความอดทนอดกลั้น ต่อสิ่งที่ไม่ดีต่างๆ ที่พวกเขากระทำต่อเขา เขาจะได้รับผลบุญ มากกว่าผู้ที่ไม่คบค้า คลุกคลี กับเพื่อนมนุษย์ และไม่มีความอดทนอดกลั้น ต่อการกระทำที่ไม่ดีต่างๆ ของพวกเขา” (สุนัน อบี ดาวูด 2/1338  หมายเลข  4032)

والحمد لله رب العالمين ، وصلّى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين.

แปลโดย :อิสมาน จารง
ตรวจทานโดย : ซุฟอัม อุษมาน
ที่มา : หนังสือ อัด-ดุร็อรฺ อัล-มุนตะกอฮฺ มิน อัล-กะลีมาต อัล-มุลกอฮฺ


Islamhouse.com

หน้าหลัก

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม
www.facebook.com/hasem.piwdee

จำนวนผู้เข้าชม