Custom Search

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ

การฮิจญ์เราะฮฺของท่านเราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
เกิดขึ้นในเดือนเราะบีอุลเอาวัล ไม่ใช่มุหัรร็อม


มุหัมมัด สะอฺด์  อับดุลดายิม

การสรรเสริญ เป็นสิทธิของอัลลอฮฺ ขอพรอันประเสริฐ และความศานติ จงมีแด่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ

มีเรื่องที่เป็นความเข้าใจผิด ที่แพร่หลาย ในหมู่ผู้คนทั่วไป นั่นคือการคิดว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้อพยพ (จากมะดีนะฮฺ ไปยังมักกะฮฺ) ในต้นปีของปีฮิจญ์เราะฮฺศักราช แล้วก็มีการเฉลิมฉลอง ในเดือนมุหัรร็อม เนื่องในโอกาสการอพยพของท่าน ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และเนื่องในโอกาสปีใหม่

แต่ที่ถูกต้องแล้ว มันไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ เลยระหว่างต้นปี กับการอพยพของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม

และในเรื่องนี้ เราจะขออธิบาย โดยสรุปสามหัวข้อ ต่อไปนี้

  1. การอพยพเกิดขึ้นในเดือนมุหัรร็อม
  2. ทำไมมุหัรร็อม ถึงเป็นต้นเดือน ของปีฮิจญ์เราะฮฺศักราช
  3. หุก่มการเฉลิมฉลอง ปีฮจญ์เราะฮฺศักราชใหม่

การอพยพของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกิดขึ้นในเดือนเราะบีอุลเอาวัล ไม่ใช่มุหัรร็อม

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้เดินทางมาถึงเมืองมะดีนะฮฺ ในวันจันทร์ช่วงสาย ตอนแสงแดงร้อนจัด วันที่ 12 เดือนเราะบีอุลเอาวัล

ท่านอิบนุ ฮิชาม กล่าวว่า: “จนกระทั่งเขา (อับดุลลอฮฺ อิบนุ อัรก็อฏ) ได้เดินทาง พร้อมกับท่านทั้งสอง (ท่านนบีและอบูบักรฺ) ถึง “บัฏนฺ ริอฺมฺ” หลังจากนั้น เขาก็พาท่านทั้งสอง ถึงกุบาอ์ ณ เผ่าอัมรฺ อิบนุ เอาฟฺ ในวันที่ 12 เดือนเราะบีอุลเอาวัล วันจันทร์ ในตอนสายแดดจัด ใกล้เที่ยง” [สีเราะฮฺ อิบนิฮิชาม, 1/490]

ท่านอิบนุสะอฺดฺ กล่าวว่า: “ท่านมุหัมมัด อิบนุ อุมัรฺ เล่าให้ฉันฟัง จากอบูบักรฺ อิบนุ อบีสับเราะฮฺ และคนอื่นๆ พวกเขาได้เล่าว่า: ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้วิงวอนต่ออัลลอฮฺ ให้ท่านได้เห็นสวรรค์ และนรก และเมื่อถึงคืนวันเสาร์ที่ 17 เดือนเราะมะฎอน ก่อนการฮิจญ์เราะฮฺ 18 เดือน...(นั่นคือเดือนเราะบีอุลเอาวัล)” [อัฏ-เฏาะบะกอต อัล-กุบรอ, 1/213]

ท่านอิบนุ กะษีร กล่าวว่า: “อะหฺมัด กล่าวว่า รูหฺ อิบนุ อุบาดะฮฺ กล่าวว่า ซะกะรียา อิบนุ อิสหาก เล่าว่า อัมรฺ อิบนุ ดีนารฺ กล่าวว่า: แท้จริงคนแรก ที่บันทึกวันที่ในสาร คือยะอฺลา อิบนุ อุมัยยะฮฺ จากเยเมน และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เดินทางถึงมะดีนะฮฺ ในเดือนเราะบีอุลเอาวัล และผู้คนก็ได้บันทึกปีนั้น ให้เป็นปีแรก” [อัส-สีเราะฮฺ อัน-นะบะวียะฮฺ, 2/288]

ท่านอิบนุกะษีร กล่าวอีกว่า: “แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ก็มาถึง (มะดีนะฮฺ) ในวันจันทร์ ในตอนสายแก่ ใกล้เวลาบ่าย” [อัส-สีเราะฮฺ อัน-นะบะวียะฮฺ, 2/290]

อัล-วากิดียฺ และคนอื่นๆ กล่าวว่า: “และนั่นคือ (ท่านนบีเดินทาง ถึงมะดีนะฮฺ) วันที่สอง เดือนเราะบีอุลเอาวัล” [อัส-สีเราะฮฺ อัน-นะบะวียะฮฺ, 2/290]

อิบนุอิสหา กกล่าวว่า: “และให้น้ำหนักว่า เป็นวันที่สิบสอง เดือนเราะบีอุลเอาวัล ซึ่งเป็นทัศนะ ของนักวิชาการ ส่วนใหญ่” [อัส-สีเราะฮฺ อัน-นะบะวียะฮฺ, 2/290]

การริเริ่มปฏิทินอิสลาม

มุหัมมัด อิบนุ สีรีน กล่าวว่า: มีชายคนหนึ่ง ไปหาท่านอุมัร แล้วกล่าวว่า จงทำบันทึกปีศักราชเถิด ท่านอุมัรถามว่า ปีศักราชอะไร? เขาตอบว่า สิ่งหนึ่งที่ชาวต่างชาติทำกัน เดือนนั้น ปีนั้น อุมัร ตอบกลับไปว่า ดี ดังนั้น จงทำเถิด และพวกเขาก็เห็นพ้องกันว่า จะเอาปีของการอพยพ เป็นปีแรกของศักราช แล้วพวกเขาก็ถามกันว่า จะเอาเดือนไหน ? พวกเขาตอบว่า เดือนมุหัรร็อม เป็นเดือนที่ผู้คนต่างเสร็จสิ้น จากการประกอบพิธีหัจญ์ และเป็นเดือนต้องห้าม และพวกเขาก็เห็นพ้อง ในเรื่องดังกล่าว [อัส-สีเราะฮฺ อัน-นะบะวียะฮฺ, 2/288] 

เมื่อครั้งที่เศาะหาบะฮฺ ทำการบันทึกปฏิทินนั้น พวกเขาได้ยึด ปีของการอพยพของท่านนบี เป็นปีแรก ไม่ใช่ยึดเดือน หรือวันที่ท่านนบี อพยพแต่อย่างใด ดังที่บางคนเข้าใจ หลังจากนั้น พวกเขาก็เลือกเดือนมุหัรร็อม เป็นเดือนต้นปี เพราะบรรดาผู้ประกอบพิธีหัจญ์ ได้เสร็จสิ้นจากการทำหัจญ์ และไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างใด ระหว่างเดือนที่ทำการอพยพ กับการกำหนดเดือนมุหัรร็อม เป็นเดือนต้นปี

ท่านอิบนุกะษีร กล่าวว่า: “อัส-สุฮัยลียฺ และคนอื่นๆ ได้เล่าจากอิมามมาลิกว่า ท่านได้กล่าวว่า ต้นปีแรกของอิสลาม คือ เราะบีอุลเอาวัล เพราะเป็นเดือนที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ทำการอพยพ”

อัส-สุฮัยลียฺ ได้อ้างหลักฐาน จากคำตรัสของอัลลอฮฺที่ว่า

﴿لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ﴾ [التوبة : 108]

ความว่า: “แน่นอน มัสญิดที่ถูกวางรากฐาน บนความยำเกรง ตั้งแต่วันแรกนั้น” [อัต-เตาบะฮฺ, 9 : 108]

นั่นคือ วันแรกที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ย่างกายสู่มะดีนะฮฺ ซึ่งเป็นวันแรกของประวัติศาสตร์ ดังที่เศาะหาบะฮฺ เห็นพ้องว่า ปีนั้นเป็นปีแรกของปีอิสลาม

และไม่ต้องสงสัยเลยว่า คำกล่าวของอิมามมาลิกนั้น เหมาะสม แต่ที่ถูกนำมาปฏิบัตินั้น ตรงกันข้าม ทั้งนี้ เพราะเดือนแรกของชาวอาหรับ ในสมัยนั้น คือมุหัรร็อม พวกเขาเลยเอาเดือนนี้ เป็นเดือนแรก ของปีฮิจญ์เราะฮฺศักราช ทั้งนี้ เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนระหว่างผู้คน –วัลลอฮุอะอฺลัม-

การเฉลิมฉลองต้นปีใหม่

ชัยคฺอิบนุบาซ ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน ได้กล่าวว่า ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ มวลการสรรเสริญทั้งหลาย เป็นสิทธิของพระองค์ การเศาะละวาต และความศานติ จงมีแด่เราะสูลุลลอฮฺ ตลอดจนวงศ์วาน, เศาะหาบะฮฺ, และผู้ที่ตามแนวทางของท่าน

ฉันได้ดูสิ่งที่พี่น้องฟะรีด อิบนุ อับดุลหะฟีซ มิยาญาน ได้เขียนไว้ในหนังสือพิมพ์ “อัล-มะดีนะฮฺ” ฉบับวันที่ 15/2/1415 ฮ.ศ. ซึ่งเป็นบทความสนับสนุน การจัดงานเฉลิมฉลอง เนื่องในโอกาสต่างๆ ของศาสนา ที่เขียนโดยอับดุลลอฮฺ อบุลสัมหฺ

            ฉันเห็นว่า เป็นสิ่งจำเป็น ที่ฉันจะต้องตักเตือน ความคลาดเคลื่อน ของเขาทั้งสอง ทั้งนี้ เพื่อเป็นการตักเตือน เพื่ออัลลอฮฺและ เพื่อบ่าวของพระองค์ อีกทั้ง เพื่อเป็นการปฏิบัติตาม คำตรัสของอัลลอฮฺที่ว่า

﴿ وَٱلۡعَصۡرِ ١ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ٢ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ٣ ﴾ [العصر: ١-٣] 

ความว่า: “ขอสาบานด้วยกาลเวลา แท้จริงมนุษย์นั้น อยู่ในความขาดทุน นอกจากบรรดาผู้ศรัทธ และกระทำความดีทั้งหลาย และตักเตือนกันแลพกัน ในสิ่งที่เป็นสัจธรรม และตักเตือนกันและกัน ให้มีความอดทน” [อัล-อัศรฺ, 103 : 1-3]

ถัดไป

หน้าหลัก

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม
www.facebook.com/hasem.piwdee

จำนวนผู้เข้าชม