Custom Search

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ

การเสียชีวิตของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม

ดร.อะมีน บิน อับดุลลอฮฺ อัช-ชะกอวีย์ 

มวลการสรรเสริญ เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์อัลลอฮฺ พระผู้อภิบาลแห่งสากลจักรวาล ขอความสุขความจำเริญ และความสันติ จงประสบแด่ท่านนบีมุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ตลอดจนวงศ์วาน และมิตรสหายของท่าน ฉันขอปฏิญาณว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใด นอกจากอัลลอฮฺเพียงพระองค์เดียว ไม่มีภาคีใดๆ สำหรับพระองค์ และฉันขอปฏิญาณว่า มุหัมมัดเป็นบ่าว และศาสนทูตของพระองค์

            มีรายงานหะดีษ ซึ่งบันทึกโดยท่านอิมามอัล-บุคอรียฺ จากท่านอบูสะอีด อัล-คุดรียฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ เล่าว่า:

خطب النبيُّ صلى الله عليه وسلم فقال: «إِنَّ اللَّهَ خَيَّرَ عَبْدًا بَيْنَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ، فَاخْتَارَ مَا عِنْدَ اللَّهِ»، فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، فَقُلْتُ فِي نَفْسِي: مَا يُبْكِي هَذَا الشَّيْخَ؟ إِنْ يَكُنْ اللَّهُ خَيَّرَ عَبْدًا بَيْنَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ، فَاخْتَارَ مَا عِنْدَ اللَّهِ، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الْعَبْدَ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ أَعْلَمَنَا. [البخاري برقم 466]

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวปราศรัยว่า "แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงให้ทางเลือก แก่บ่าวผู้หนึ่ง ระหว่างโลกดุนยา กับสิ่งที่มีอยู่ ณ ที่อัลลอฮฺ และเขาก็ได้เลือกสิ่งที่มีอยู่ ณ ที่อัลลอฮฺ" แล้วท่านอบูบักรอัศศิดดีก ก็ร้องไห้ ฉันจึงพูดกับตัวเองว่า อะไรทำให้ท่านผู้นี้ร้องไห้? ในเมื่ออัลลอฮฺทรงให้ทางเลือก แก่บ่าวผู้หนึ่ง ระหว่างโลกดุนยา กับสิ่งที่มีอยู่ ณ ที่อัลลอฮฺ แล้วเขาได้เลือกสิ่งที่มีอยู่ ณ ที่พระองค์ (มันก็ควรจะเป็นสิ่งที่น่ายินดี) แต่แล้วก็ปรากฏว่า ท่านเราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม คือบ่าวผู้นั้น ท่านอบูบักร เป็นผู้ที่มีความรู้มากที่สุด ในหมู่พวกเรา (บันทึกโดย อัล-บุคอรียฺ : 466)

หะดีษบทนี้ บ่งชี้ว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ใกล้จะเสียชีวิตแล้ว โดยช่วงเวลา แห่งการพรากจาก และวาระแห่งการอำลาโลกดุนยานี้ ได้ใกล้เข้ามาทุกขณะ ทั้งยังแสดง ถึงความคิดถึงของท่าน ที่มีต่อมิตรสหายผู้สูงส่ง (หมายถึงบรรดานบี)

นักวิชาการบางท่านได้กล่าวว่า พระองค์อัลลอฮฺทรงให้นบีของพระองค์ ได้รับเกียรติแห่งการเป็นนบี และการเสียชีวิตในหนทางของพระองค์ โดยอาศัยหลักฐาน ในเรื่องดังกล่าว จากหะดีษซึ่งบันทึกโดยอัล-บุคอรียฺที่ว่า ท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฏิยัลลอฮุอันฮา ได้เล่าว่า: ท่านเราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้เคยกล่าวไว้ ขณะที่ท่านป่วยก่อนเสียชีวิตว่า

:«يَا عَائِشَةُ مَا أَزَالُ أَجِدُ أَلَمَ الطَّعَامِ الَّذِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ وَجَدْتُ انْقِطَاعَ أَبْهَرِي مِنْ ذَلِكَ السُّمِّ» [البخاري برقم 4428]

"โอ้อาอิชะฮฺเอ๋ย ฉันยังคงประสบกับความเจ็บปวด อันเป็นผลจากอาหาร ที่ฉันได้กินที่ค็อยบัร และ ณ เวลานี้ ฉันคิดว่าเส้นเลือดของฉัน ถูกตัดขาดจากยาพิษนั้น" (อัลบุคอรียฺ : 4428)

นักอรรถาธิบายหะดีษกล่าวว่า: "ท่านนบีได้เล่าถึงสิ่งที่ท่านได้ประสบ เมื่อครั้งทำสงครามค็อยบัร ซึ่งหญิงชาวยิวคนหนึ่ง ได้มาหาท่าน กล่าวกันว่า นางคือ ซัยนับ บินติ อัลหาริษ โดยนางได้นำแกะอาบยาพิษ มามอบให้ท่าน ท่านได้ทานไปคำหนึ่ง แต่ไม่ทันกลืนลงไป ท่านก็คายทิ้ง หลังจากนั้น ท่านก็ต้องทนทุกข์ทรมาน เป็นระยะๆจากผลของยาพิษดังกล่าว ตั้งแต่ปีที่เจ็ด จนถึงปีที่สิบเอ็ด" (ดู เศาะฮีหฺอัล-บุคอรียฺ หะดีษเลขที่ 5777)

ท่านอิบนุอับดิลบัร กล่าวว่า: "ครั้นเมื่อวาระสุดท้ายของท่านนบี ศ็อลลัลฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ใกล้เข้ามา ท่านก็เริ่มมีอาการป่วย ที่บ้านท่านหญิงมัยมูนะฮฺ จากนั้นท่านก็ออกไปยังเขาอุหุด และละหมาดให้กับบรรดาผู้ที่เสียชีวิต ในสงคราม และขอดุอาอ์ให้พวกเขา ซึ่งตอนนั้นพวกเขาได้เสียชีวิต ในสงครามไปแล้ว เป็นเวลาแปดปี" (ดู อัดดุร็อรฺ ฟี อิคติศอรฺ อัลมะฆอซีย์ วัสสิยัร 1/269)

อาการแรกที่แสดงถึงการป่วย ก็คือ อาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง จากนั้นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ก็ได้เข้าไปหาท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฏิยัลลอฮุอันฮา ซึ่งนางได้กล่าวว่า: "โอ้นบีของอัลลอฮฺ ฉันปวดศีรษะมากเลย" ท่านเราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ตอบว่า: "เช่นนั้นแล้ว หากว่าเธอเสียชีวิต และฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะขออภัยโทษให้เธอ และขอดุอาอ์ให้เธอ" ท่านหญิงอาอิชะฮฺ จึงกล่าวตอบว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ฉันคิดว่าท่านคงอยากให้ฉันตาย และหากเป็นเช่นนั้น ท่านก็จะได้ใช้ชีวิต ที่เหลืออยู่ของท่าน กับภรรยาคนอื่นๆของท่าน!" ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จึงกล่าวว่า: "ทว่าฉันก็ปวดศีรษะมากเหมือนกัน" (บันทึกโดยอัลบุคอรียฺ: 7217)

ท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฏิยัลลอฮุอันฮา ได้เล่าว่า:

أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْأَلُ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ يَقُولُ: «أَيْنَ أَنَا غَدًا؟ أَيْنَ أَنَا غَدًا؟» يُرِيدُ يَوْمَ عَائِشَةَ، فَأَذِنَ لَهُ أَزْوَاجُهُ يَكُونُ حَيْثُ شَاءَ. [البخاري برقم 4450، ومسلم برقم 2443]

"ท่านเราะสูล ศ็อลลัลฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้พร่ำถามขณะที่ท่านป่วยก่อนเสียชีวิตว่า: พรุ่งนี้ฉันจะไปอยู่ที่ใด? พรุ่งนี้ฉันจะไปอยู่ที่ใด? ซึ่งท่านประสงค์ จะค้างที่บ้านอาอิชะฮฺ ภรรยาท่านอื่นๆ จึงอนุญาตให้ท่าน ทำตามที่ท่านปรารถนา" (บันทึกโดย อัลบุคอรียฺ: 4450 และมุสลิม: 2443)

ถัดไป

หน้าหลัก

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม

จำนวนผู้เข้าชม