Custom Search

การละหมาดฟัรดุขณะมีมัยยิตอยู่ด้านหน้า


เนื่องจากเมื่อมีการจัดการมัยยิต บางครั้งทางเจ้าภาพได้นำมัยยิตมาก่อนการละหมาดฟัรดู จึงทำให้เมื่อทำการละหมาดฟัรดู ปรากฏมัยยิตอยู่ด้านหน้า ดังนั้นจึงต้องการข้อตัดสินการละหมาดฟัรดูในสภาพดังกล่าวว่ามีข้อตัดสิน อย่างไร เพราะถ้าฮารอมจะได้จัดวางในสถานที่เหมาะสมต่อไป แต่ไม่ถึงกับฮารอม จะได้ปฏิบัติไปตามความเป็นจริง เพราะถ้ามีการวางมัยยิตอยู่และมีการย้ายก็จะเกิดความไม่สะดวกขึ้นได้ จึงต้องการทราบข้อตัดสินทางศาสนา ในเรื่องดังกล่าว เพื่อปฏิบัติให้เหมาะสมต่อ ไป ด้วยความขอบคุณ วัสสลาม

ถามโดย มุสตอฟา

وعليكم السلام ورحمة الله و بركاته

จากหนังสือ “ร่อวาอิอุ้ลฟิกริล-อิสลามี่ย์“ ตรวจทานและนำเสนอพร้อมวิจารณ์โดย มะฮฺมูด มะฮฺดี อิสตัมบูลี ซึ่งเป็นหนังสือที่ออกโดยกระทรวงเอาก็อฟของอิยิปต์ เขียนโดยกลุ่มนักวิชาการของอัลอัซฮัร พิมพ์ครั้งที่ 2 ฮ.ศ. 1407 หน้า 32 (ใต้เส้น) ระบุว่า

“ในโอกาสที่กล่าวถึงการละหมาดญะนาซะฮฺในมัสยิด เรากล่าวว่า : มีประเพณีที่กระทำกันในหลายมัสยิดทำการวางมัยยิตในทิศกิบละฮฺเพื่อรอคอยการ ละหมาดอัรรอติบะฮฺ (ละหมาดสุนัตก่อนและหลังฟัรฏู) ของผู้ละหมาดหลังอิหม่าม แล้วก็มีการละหมาดญะมาซะฮฺ สิ่งนี้เป็นที่ต้องห้ามอย่างรุนแรง (وهذامُحَرَّمٌ تَحَريْمًاشَديدًا) เนื่องจากปรากฏมีการกัมรุ่กัวอฺและสุหญุดต่อหน้ามัยยิตนั้น“


จากข้อความที่ระบุข้างต้นจะเห็นได้ว่า การละหมาดญะนาซะฮฺให้แก่มัยยิตซึ่ง วางอยู่เบื้องหน้าอิหม่ามและมะอฺมูมที่มาร่วมละหมาดญะนาซะฮฺนั้นเป็นสิ่ง อนุญาตเพราะมีหลักฐานจากซุนนะฮฺที่ชัดเจนและการละหมาดญะนาซะฮฺมีรูปการ ปฏิบัติที่แตกต่างจากการละหมาดฟัรดูหรือสุนัตโดยทั่วไปที่มีการก้มรุ่กัว อฺและสุหญุด ส่วนการละหมาดญะนาซะห์มีรูปของการยืนและตักบีรในขณะยืนเท่านั้น

ดังนั้นการละหมาดฟัรฎูหรือสุนัตที่มีมัยยิตวางอยู่เบื้องหน้าผู้ละหมาดทางด้านทิศกิบละฮฺจึงเป็นสิ่งต้องห้ามอย่างมาก สอด คล้องกับสิ่งที่ ชัยคฺ อะลี อัลกอรีย์ ที่ได้ระบุเอาว้ในตำรา อัล-มิรฺกอตฺ 2/372 โดยอธิบายหะดิษที่ว่า พวกท่านอย่าได้ละหมาดไปยังหลุมฝังศพ (لاتصَلّواإلىالقبور) ว่า : ถ้าหากปรากฏว่าการให้ความสำคัญนี้เป็นจริงต่อหลุมฝังศพและผู้ที่เป็นเจ้าของ หลุมศพ ผู้ที่ให้ความสำคัญก็ย่อมเป็นกาฟิร และการเลียนแบบด้วยสิ่งนี้เป็นที่น่ารังเกียจ และน่าจะปรากฏเป็นความน่ารังเกียจที่ต้องห้าม (มักรูฮฺ ตะหรีม) และสิ่งที่อยู่ในความหมายเดียวกันนี้

มิหนำซ้ำควรยิ่งกว่า (ว่าจะเป็นที่ต้องห้าม) ก็คือ “ญินาซะฮฺ (มัยยิต) ที่ถูกวางอยู่” อันเป็นบาลาอฺที่ชาวมักกะฮฺถูกทดสอบโดยพวกเขาจะวางญินาซะฮฺไว้ ณ อัลกะอฺบะฮฺ แล้วก็หันหน้าไปยังญินาซะฮฺนั้น” (ญินาซะฮฺ หมายถึง มัยยิตพร้อมแคร่หรือโลง) เมื่อพิจารณาข้อชี้ขาดในเรื่องนี้จากหนังสือ ร่อวาอิอฺฯ และอัลมิรฺกอตฺจะเห็นได้ว่าการละหมาดฟัรฎูหรือสุนัตในขณะที่มัยยิต ถูกวางอยู่เบื้องหน้าผู้ละหมาดทางทิศกิบละฮฺจะอยู่ระหว่างมักรูฮฺตะหรีมถึง หะรอมรุนแรง

จึงเป็นหน้าที่ของผู้รู้หรือคณะกรรมการมัสญิดในการบอกกล่าวและชี้แจงทำความ เข้าใจกับเจ้าภาพหรือผู้มาร่วมละหมาดถึงประเด็นดังกล่าว โดยให้วางมัยยิตที่ระเบียงหรือปีกด้านข้างของมัสยิดหรือสถานที่ที่เหมาะสม ทั้งนี้เพื่อหลีกห่างจากการกระทำที่เข้าข่ายต้องห้าม และการย้ายมัยยิตในกรณีที่วางมัยยิตไปแล้วจะไม่เกิดขึ้นถ้าหากทางมัสญิดได้ แจ้งเป็นระเบียบปฏิบัติให้รับรู้กัน และมีคณะกรรมการมัสญิดคอยดูแล และถึงแม้ว่าจะมีการวางมัยยิตไปแล้วก็สามารถเคลื่อนย้ายได้อยู่ดี จะว่าไม่สะดวกก็คงไม่ใช่ เพราะก่อนหน้านั้นก็มีการเคลื่อนย้ายมัยยิตมาก่อนแล้วและเมื่อละหมาดญะนาซะ ฮฺเสร็จก็ต้องเคลื่อนย้ายมัยยิตไปยังที่กุโบ๊รอยู่ดี!

والله أعلم بالصواب

http://www.alisuasaming.com

หน้าหลัก

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม

จำนวนผู้เข้าชม