Custom Search

การอ่าน 7 อักษรที่ไม่มีอยู่ใน สูรอฮ์ฟาติฮะฮ์ ?


อยากทราบว่า ที่ว่า การอ่าน 7 อักษรที่ไม่มีอยู่ใน สูรอฮ์ฟาติฮะฮ์ บุคคลใดอ่านออกเสียงมันทั้ง 7 จะไม่เศาะฮ์ในการละหมาด

ث ษา เป็นามของนรกคือ ثبور (ษาบูร) แปลว่า ที่รวม

ج ญีม เป็นนามของนรกคือ جهنم (ญาฮันนัม) แปลว่า ลึกยิ่ง

خ คอ เป็นนามของนรกคือ خالدين (คอลีดีน) แปลว่า ยาวนาน

ز ไซฺ เป็นนามของนรกคือ زمهرير (ซัฺมฮารน) แปลว่า เสียงดังกำปะนาถยิ่ง

ش เชน เป็นนามของนรกคือ شقاوة (ชากอวะฮ์) แปลว่า การทรมานอย่างแสนสาหัส

ظ ซ็อด เป็นนามของนรกคือ ظمة (ซุลมะห์) แปลว่า อยู่ในความมืด

ف ฟา เป็นนามของนรกคือ فارقة (ฟารกอฮ์) แปลว่าแยกปลีก

ครบแล้วน่ะ 7 ตัว ที่ไม่มีอยู่ในฟาติฮะห์ บุคคลใด อ่านออกเสียง 7 ตัวนี่จะไม่เศาะฮ์ละหมาด ดังนั้น อยากทราบว่า มีที่มาที่ไปอย่างไรเกี่ยวกับดังกล่าวนี้ ครับ

ญะซากัลลอฮุค็อยร็อนกะษีร็อน

วัสสลาม

ถามโดย - dragon

وعليكم السلام ورحمة الله و بركاته
الحمدلله والصلاة والسلام على رسول الله وبعد...؛


การอ่านซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ ในการละหมาดถือเป็นรุ่ก่นสำคัญที่ขาดไม่ได้ และจำต้องคำนึงถึงการรักษาถ้อยคำ ตัวอักษรและการใส่ชิดดะฮฺไม่ให้ผิดเพี้ยน ซึ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฐานเกิดของตัวอักษร (مخارج الحروف) และการรักษารูปคำทางไวยากรณ์ที่ไม่มีความผิดพลาด (اَللَّحْنُ) จนเสียความหมาย (มัฏละอุ้ลบัดรอยน์, ชัยคฺ มุฮำหมัด ดาวูด อัลฟะฏอนีย์ หน้า 32)

นี่คือหลักสำคัญในการอ่านซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ ส่วนการระบุว่า ผู้ใดอ่านออกเสียง 7 อักษรที่ไม่มีในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ คืออักษร ف, ظ, ش, ز, خ, ج,ث จะทำให้การละหมาดไม่เซาะฮฺนั้นก็เป็นเรื่องของการอ่านออกเสียงตัวอักษรเดิม ที่ผิดเพี้ยนและเสียความหมายเดิมโดยเจตนาและรู้ทั้งรู้ เช่น อ่าน صراط เป็น زراط คือ เปลี่ยนอักษรซ็อดฺเป็นซายน์ อย่างนี้เป็นเรื่องที่ทราบกันอยู่แล้ว

ส่วนการให้เหตุผลว่า 7 อักษรที่ไม่มีอยู่ในซูเราะฮฺ อัลฟาติฮะฮฺนั่นเป็นเพราะว่า แต่ละตัวอักษรเป็นนามชื่อของนรก กรณีเช่นนี้ไม่มีหลักฐานจากตัวบทใด ๆ ระบุเอาไว้ ที่ดีที่สุดคือเรานิ่งเงียบ (ไม่พูดถึง) ในสิ่งที่ตัวบทไม่พูดถึงเอาไว้ (الأولى أن نسكت فيماسكتت عنه النصوص) และไม่พบที่มาแต่อย่างใดในเรื่องนี้ มิหนำซ้ำ การอธิบายและให้เหตุผลดังที่กล่าวมาในคำถาม ก็ยังมีข้อโต้แย้งได้หลายประการ กล่าวคือ

1. การอ้างว่า อักษรคออฺ (خ) ไม่ปรากฏมีในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ นั่นเป็นเพราะอักษรตัวนี้เป็นนามชื่อของนรกคอลิดีน (خالدين) ดูจะเป็นการคิดเอาเองเสียมากเพราะหากเราจะกล่าวว่า อักษรคออฺ (خ) เป็นนามชื่อของสวรรค์อัลคุลฺด์ (جَنَّةُ الخُلدِ) ก็คงไม่ผิดและคำว่า คอลิดีน (خالدين) ก็ไม่มีตัวบทระบุด้วยว่าเป็นนามชื่อหนึ่งของนรก แต่เป็นคำนามบ่งสภาพ (حال) ซึ่งชาวสวรรค์ก็มีสภาพเช่นเดียวกันว่าพวกเขาจะได้พำนักในสวรรค์อันบรมสุข ตลอดการเหมือนกันส่วนนรกภูมินั้น ผู้ศรัทธาที่มีโทษทัณฑ์ ต้องชดใช้ในนรกภูมิในท้ายที่สุดแล้วก็ต้องได้รับการอนุเคราะห์ให้รอดพ้นและเข้าสู่สวนสวรรค์

2. อะไรเป็นตัวกำหนดว่า อักษรญีม (ج) ต้องหมายถึงนามชื่อนรกญะฮันนัม (جهنم) ทั้ง ๆ ที่อาจจะหมายถึง ญันนะฮฺ (جَنّة) ซึ่งหมายถึง สวนสวรรค์ก็ได้ และอะไรเป็นตัวกำหนดว่าอักษรฟาอฺ (ف) ต้องหมายถึงนามของนรก فارقة (ฟาริเกาะฮฺ) ทั้ง ๆ ที่อาจจะหมายถึง สวรรค์ชั้นอัลฟิรเดาซ์ (الفردوس) ก็ได้

3. หากกำหนดว่า เหตุที่ไม่มีตัวอักษรทั้ง 7 ในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ เพราะตัวอักษรทั้ง 7 เป็นนามชื่อของนรก แสดงว่า ตัวอักษรที่มีอยู่ในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ หมายถึง ชื่อของสวนสวรรค์กระนั้นหรือ ทั้ง ๆ ที่ตัวอักษรที่ปรากฏมีอยู่ก็สามารถระบุความหมายว่าเป็นชื่อของนรกต่าง ๆ ได้เช่นกัน ยกตัวอย่าง เช่น อักษรลาม (ل) ซึ่งมีอยู่ในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ ก็อาจจะเป็นนามชื่อของนรกที่ชื่อ ละซฺอ (لظى) ก็ได้, อักษรหาอฺ (ح) ซึ่งมีอยู่ในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺก็อาจจะเป็นนามของนรกที่ชื่อ อัลฮุฏ่อมะฮฺ (الحطمة) ก็ได้, อักษรซีน (س) ซึ่งมีอยู่ในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ ก็อาจจะเป็นนามชื่อของนรกที่ชื่อ อัสสะอีร (السَّعيرُ) หรือ สะก็อรฺ (سَقَر) ก็ได้, อักษรฮาอฺ (ﻫ) ซึ่งมีอยู่ในซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ ก็อาจจะเป็นนามชื่อของนรกที่ชื่อ อัลฮาวียะฮฺ (الْهَاوِية) ก็ได้ เป็นต้น

ดังนั้นการให้เหตุผลข้างต้นจึงน่าจะเป็นเรื่องของคนช่างคิด แต่คิดไม่รอบคอบเสียมากกว่า ไม่ใช่เป็นเรื่องที่มีแก่นสารแต่อย่างใด!


والله أعلم بالصواب

http://www.alisuasaming.com

หน้าหลัก

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม

จำนวนผู้เข้าชม