สูยุดที่ใช้ไม่ได้ (หัวเข่าลงก่อน หรือมือลงก่อน)

มีผู้รู้คนหนึ่งกล่าวว่า ในการลงสูยุดนั้น หากเอาหัวเข่าลงก่อน นั้นใช้ไม่ได้ เพราะว่าฮาดิษที่ว่า เวลาลงสูยุดให้หัวเข่าลงก่อนมือ เป็นฮาดิษที่ นักวิชาการฮาดิษเป็นฮาดิษฎออีฟ
อยากให้อาจารย์ชี้แจ้งหน่อย

ถามโดย นิรนาม

وعليكم السلام ورحمة الله و بركاته

ตามมัซฮับอัช-ชาฟิอีย์ถือว่าส่งเสริม (มุสตะหับ) ให้ผู้ละหมาดวางเข่าทั้งสองของเขาตามด้วยมือทั้งสองและหน้าผากกับจมูกของเขา (ตามลำดับ) ในการลงสุหญูด เนื่องจากมีหะดีษที่รายงานโดยท่านวาอิล อิบนุ หุจญ์รินฺ (ร.ฎ.) กล่าวว่า “ปรากฏว่าท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) เมื่อท่านลงสุหญูดท่านวางสองหัวเข่าของท่านก่อนมือทั้งสองของท่าน และเมื่อท่านลุกขึ้น (หลังจากสุหญูดครั้งที่สอง -ผู้ตอบ) ท่านก็ยกมือทั้งสองข้างก่อนหัวเข่าทั้งสองของท่าน” ฉะนั้นถ้าหากเขา (ผู้ละหมาด) วางมือทั้งสองของเขาลงก่อนหัวเข่าทั้งสองก็ถือว่าใช้ได้... (กิตาบอัล-มัจญ์มูอฺ ชัรหุ้ลมุฮัซซับ เล่มที่ 3/395)

ในอีกสำนวนหนึ่งของหะดีษท่านวาอิล (ร.ฎ.) กล่าวว่า : “ฉันเคยเห็นท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) เมื่อท่านลงสุหญูด ท่านวางหัวเข่าทั้งสองก่อนมือทั้งสองข้างของท่าน” รายงานโดยอบูดาวูด, อัตติรมีซีย์, อันนะสาอีย์และ ฯลฯ อัตติรมิซีย์ กล่าวว่า : เป็นหะดีษหะซันและอัลค็อฏฏอบีย์กล่าวว่า : เป็นหะดีษที่แน่นอนกว่าหะดีษที่เอามือวางลงก่อน...และกล่าวอีกว่า : ตามนี้นักวิชาการส่วนมากกล่าวเอาไว้และอัลกอฎีย์ อบู อัฏฏอยยิบฺได้เล่าเอาไว้จากนักวิชาการฟิกฮฺทั่วไป และอิบนุ อัลมุนซิรฺได้เล่าจากท่านอุมัร (ร.ฎ.), อันนัคอีย์, มุสลิม อิบนุ บัชช๊ารฺ, ซุฟยาน อัซเซารีย์, อะหฺหมัด และอิสหาก

แต่อัลเอาซาอีย์และมาลิกกล่าวว่า : ให้วางมือทั้งสองก่อนหัวเข่าทั้งสอง ซึ่งเป็นริวายะฮฺหนึ่งจากอิหม่ามอะหฺหมัด และมีริวายะฮฺหนึ่งจากอิหม่ามมาลิกว่า เอาอันไหนลงก่อนก็ได้ตามประสงค์โดยไม่มีการให้น้ำหนักอิหม่ามอันนะวาวี ย์กล่าวว่า : ฝ่ายที่ว่าเอามือลงก่อนก็อ้างบรรดาหะดีษเป็นหลักฐาน ฝ่ายที่ว่ากลับกันก็อ้างบรรดาหะดีษเป็นหลักฐาน การให้น้ำหนักแก่ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดจากทางด้านซุนนะฮฺก็ไม่ปรากฏชัด (อ้างแล้ว 3/395) และอัลลามะฮฺ อิบนุกอยยิม (ร.ฮ.) ได้ให้น้ำหนักในการวางหัวเข่าลงก่อนวางมือทั้งสองและให้รายละเอียดเอาไว้ใน หนังสือซาดุ้ลมะอาดฯ เล่มที่ 1 หน้า 93-96

ส่วนชัยคฺอัล-อัลบานีย์ (ร.ฮ.) ได้ให้น้ำหนักกับการวางมือทั้งสองลงก่อนหัวเข่าในหนังสือซิฟะตุ้ ซ่อลาตินนะบีย์ฯ ของท่าน หน้าที่ 107-108 และวิเคราะห์ว่าหะดีษที่ฝ่ายเอาหัวเข่าลงก่อนนำมาอ้างเป็นหลักฐานมีปัญหา กระนั้นในหนังสือเล่มนี้ชัยคฺ อัล-อัลบานีย์ (ร.ฮ.) ก็ไม่ได้พูดอย่างชัดเจนว่า ถ้าเอาหัวเข่าลงก่อนถือว่าละหมาดใช้ไม่ได้ ส่วนท่านชัยคฺบิน บ๊าซฺ (ร.ฮ.) ก็ให้น้ำหนักกับการวางหัวเข่าทั้งสองก่อนมือทั้งสอง โดยยืนยันว่าเป็นทัศนะที่ถูกต้องที่สุดจาก 2 ทัศนะของนักวิชาการและเป็นทัศนะของปวงปราชญ์ส่วนใหญ่ (มัจญ์มูอฺฟะตาวา ว่า มะกอลาตฺ มุตะเนาวิอะฮฺ เล่มที่ 11/159-160 พิมพ์ครั้งแรก 1997)

ส่วนท่านชัยคุลอิสลาม อิบนุ ตัยมียะฮฺ (ร.ฮ.) ท่านตอบว่า : ส่วนการละหมาดด้วยทั้งสองอย่าง (เอามือวางก่อนหรือเอาหัวเข่าวางลงก่อน) นั้นเป็นที่อนุญาตโดยการเห็นพ้องของบรรดานักวิชาการ หากผู้ละหมาดประสงค์ ก็วางหัวเข่าทั้งสองข้างลงก่อนมือทั้งสอง และหากประสงค์ก็ให้วางมือทั้งสองลงก่อนแล้วก็ตามด้วยหัวเข่าทั้งสองและการ ละหมาดของเขาก็ถือว่าใช้ได้ในสองสภาพนั้นโดยการเห็นพ้องของบรรดานักวิชาการ แต่พวกเขามีความขัดแย้งกันในสิ่งที่ประเสริฐกว่า (อัล-อัฟฎ้อล)...” (มัจญ์มูอะฮฺ อัล-ฟะตาวา 22/262 ดารุลวะฟาอฺ ; 1997)

ดังนั้นกรณีที่ถามมาจึงเป็นเรื่องที่นักวิชาการมีความเห็นต่างกันว่า การเอาหัวเข่าวางลงพื้นก่อนหรือเอามือวางลงพื้นก่อนหัวเข่า อย่างไหนดีกว่ากัน ไม่ใช่มีความเห็นว่าถ้าทำอันหนึ่งอันใดจาก 2 กรณีนั้นจะทำให้ละหมาดใช้ไม่ได้ เรื่องการวิเคราะห์สายรายงานหะดีษเป็นเรื่องของเทคนิคในวิชามุสฏ่อละฮุลหะดี ษ ใครเชื่อว่าหะดีษของฝ่ายตนมีมาตรฐานและเข้าเกณฑ์ในการเป็นหลักฐานก็ว่ากันไป ตามนั้น ส่วนใครที่เห็นว่า ไม่เข้าหลักเกณฑ์และมีหะดีษอื่นที่เข้าหลักเกณฑ์มาเป็นหลักฐานก็ว่ากันไป

การวิเคราะห์ของอัล-อัลบานีย์ในเรื่องนี้นั่นก็เป็นการวิเคราะห์ตามความ ชำนาญของท่าน ในขณะที่นักวิชาการท่านอื่น ๆ ก็มีความชำนาญไม่แพ้กัน เรื่องจึงอยู่ที่ว่าถ้าอัล-อัลบานีย์ว่าอย่างนี้เป็นอันว่าที่นักวิชาการคน อื่นว่าและเข้าใจเป็นผิดไปหมดแล้วก็ตัดสินว่าใช้ไม่ได้บ้างล่ะ ผิดบ้างล่ะ ซึ่งบางทีชัยคฺอัล-อัลบานีย์ท่านก็ไม่ได้ว่าอย่างนั้นด้วยซ้ำไป ปัญหาจึงเกิดขึ้นตามมาอย่างที่รู้ ๆ กัน เอาเป็นว่าละหมาดของใครก็ของใคร ใครเรียนรู้มาและเชื่อว่านั่นเป็นการละหมาดตามแบบอย่างของท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) ก็ทำกันไปและก็รับผิดชอบกันเองต่อสิ่งที่ตนเชื่อและปฏิบัติ

(فَاتَّقُواالله مَااسْتَطَعْتُمْ) “ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮฺเท่าที่พวกท่านมีความสามารถ”

والله أعلم بالصواب

ที่มา http://www.alisuasaming.com

หน้าหลัก

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม

จำนวนผู้เข้าชม