เวลาของการละหมาด

*ละหมาดดุฮฺริ  (صَلاَةُ الظُّهرِ)  คือ ละหมาดฟัรฎูเวลาแรก ที่ปรากฏในศาสนาอิสลาม  โดยท่านญิบรีล  (อ.ล.)  ได้สอนวิธีการละหมาด แก่ท่านนบี  (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม)  ภายหลังการบัญญัติ เรื่องละหมาดฟัรฎู  5  เวลา  ในค่ำคืนการมิอฺรอจฺญ์  (ก่อนการฮิจฺญ์เราะฮฺราว  1  ปี หรือ  6  เดือน)  โดยเริ่มต้น ด้วยเวลาละหมาดดุฮฺริ เป็นเวลาแรก  อันเป็นการบ่งชี้ว่า ศาสนาของท่านนบี  (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม)  จะปรากฏชัด และโดดเด่น เหนือศาสนาอื่นทั้งปวง 

(กิ ตาบ อะฮฺกาม-อัซซอล่าฮฺ,  ฮาชียะฮฺ  อัชชัยคฺ  อิบรอฮีม  อัลบัยญูรีย์  เล่มที่  1/230,  สำนักพิมพ์อับบาสฺ  อะฮฺมัด  อัลบาซฺ  ;  มักกะฮฺ  พิมพ์ครั้งที่  2  (ฮ.ศ.1420-คศ.1999)  ดารุ้ลกุตุบฺ  อัลอิลมียะฮฺ  เบรุต) 

*ละหมาดซุบฮิ  (ยามรุ่งอรุณ)  เตือนให้มนุษย์รำลึกถึง การถือกำเนิด  การมีร่างกายครบถ้วน ในครรภ์ และการมีความพร้อม สำหรับการคลอด จากครรภ์มารดา  ดังการปรากฏขึ้น ของรุ่งอรุณ ซึ่งเป็นอรัมภบท ของการขึ้นของดวงอาทิตย์

ละหมาดดุฮฺริ  (ยามกลางวัน,  บ่าย)  เตือนให้มนุษย์รำลึกถึง การคลอด ที่เป็นเช่นดวงอาทิตย์ขึ้น  ยามเยาว์วัย ที่เป็นเช่นการขึ้นสูง ของดวงอาทิตย์  ยามหนุ่มสาว ที่เป็นเช่นการเคลื่อน ของดวงอาทิตย์  ณ  จุดกลางฟ้า  และยามวัยฉกรรจ์ ที่ประหนึ่งดังการคล้อย ของดวงอาทิตย์

ละหมาดอัศริ  (ยามเย็น)  เตือนให้มนุษย์รำลึกถึง ยามแก่ชรา ที่ประหนึ่งดวงอาทิตย์ ใกล้อัสดง

ละหมาดมัฆริบ  (ยามอาทิตย์ตกดิน)  เตือนให้มนุษย์รำลึกถึง ความตายของตน ที่ประหนึ่งเดียวกับ ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า

ละหมาดอิชาอฺ  (ยามหัวค่ำ)  เตือนให้มนุษย์รำลึกถึง การเสื่อมสลายของร่างกาย ภายหลังสิ้นชีพ  ซึ่งประหนึ่งดังกับ การลับหายไปของแสงสีแดง ที่เส้นขอบฟ้า (อ้างแล้ว  หน้า  233  เล่มเดียวกัน)

*ละหมาดซุบฮิ  มี  2  รอกอะฮฺ  เพราะความคร้าน ของการหลับนอน ยังคงอยู่

ละหมาดดุฮฺริ และละหมาดอัศริ มี  4  รอกอะฮฺ  เพราะในช่วงเวลานั้น มีความกระฉับกระเฉง และความตื่นตัว สมบูรณ์แล้ว

ละหมาดมัฆริบมี  3  รอกอะฮฺ  เป็นการบ่งชี้ว่า ละหมาดมัฆริบ เป็นละหมาดคี่  (วิตรฺ)  ของยามกลางวัน

ละหมาดอิชาอฺ มี  4  รอกอะฮฺ  เพื่อเป็นการทดแทน ความบกพร่อง ของเวลากลางคืน ที่น้อยกว่าเวลากลางวัน  กล่าวคือ ในเวลากลางคืนมี  2 ฟัรฎู และในเวลากลางวัน มี  3  ฟัรฎู (อ้างแล้ว  หน้า  233  เล่มเดียวกัน)

*พระองค์อัลลอฮฺ  (ซ.บ.)  ทรงสร้างให้เหล่าม่าลาอิกะฮฺ มีปีก 2, 3 และ  4  ปีกตามลำดับ พระองค์จึงทรงกำหนด การละหมาด แก่เหล่ามนุษย์ ให้มี  2  รอกอะฮฺ,  3  รอกอะฮฺ  และ  4  รอกอะฮฺ  เฉกเช่นจำนวนปีก ของบรรดาม่าลาอิกะฮฺนั้น  และการละหมาดฟัรฎูมี  5  เวลานั้น เป็นเพราะการละหมาด  5 เวลา ถือเป็นหลักหมุด ที่ตรึงศาสนาเอาไว้ เฉกเช่นที่ภูเขา  5  ลูก ซึ่งถูกนำมาสร้างกะอฺบะฮฺ เป็นหลักหมุด ตรึงโลกนี้เอาไว้ฉันนั้น

(อ้างแล้ว  หน้า  233  เล่มเดียวกัน)

*การละหมาดทั้ง  5  เวลา ซึ่งถูกรวมเข้าไว้ด้วยกัน ถือเป็นความพิเศษเฉพาะ ของประชาชาตินี้  ซึ่งในประชาชาติก่อน ๆ นั้น การละหมาด มิได้ถูกรวมเช่นนี้ มาก่อน

การละหมาดซุบฮิ เป็นการละหมาดของท่านนบีอาดัม  (อ.ล.) 
การละหมาดดุฮฺริ เป็นการละหมาดของนบีดาวุด  (อ.ล.)
การละหมาดอัศริ เป็นการละหมาดของนบีสุลัยมาน  (อ.ล.)
การละหมาดมัฆริบ เป็นการละหมาดของนบียะอฺกู๊บ  (อ.ล.)
และการละหมาดอิชาอฺ เป็นการละหมาดของนบียูนุส  (อ.ล.)  ท่านอิหม่ามอัรรอฟิอีย์  (ร.ฮ.)  ได้ระบุเอาไว้

บ้างก็ระบุว่า ละหมาดดุฮฺริ  เป็นของนบีอิบรอฮีม  (อ.ล.)  ละหมาดอัศริ เป็นของนบียูนุส  (อ.ล.)  บ้างก็ว่า เป็นของนบีอุซัยร์  (อ.ล.)  ละหมาดมัฆริบ เป็นของนบีดาวูด  (อ.ล.)  บ้างก็ว่า เป็นของนบีอีซา  (อ.ล.)  ซึ่งท่านละหมาด  2  รอกอะฮฺ เพื่อเป็นการไถ่ถอน  (กัฟฟาเราะฮฺ)  สิ่งที่ถูกอ้าง ไปยังท่าน และอีก  1  รอกอะฮฺ เพื่อเป็นการไถ่ถอน  (กัฟฟาเราะฮฺ)  สิ่งที่ถูกอ้าง ไปยังท่านหญิงมัรยัม  (อ.ล.)  มารดาของท่าน  และบ้างก็ว่า การละหมาดอิชาอฺ  เป็นของนบีมูซา  (อ.ล.)  บ้างก็ว่า การละหมาดอิชาอฺ เป็นเวลาละหมาด เฉพาะสำหรับท่านนบีมุฮำหมัด  (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม)  ซึ่งเป็นความเห็น ที่ถูกต้องที่สุด  (الأَصَحُّ ) 

(อ้างแล้ว  หน้า  233,234  เล่มเดียวกัน)

ที่มา http://www.alisuasaming.com

 การละหมาด

หน้าหลัก

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม
ติดต่อทีมงานผ่าน   www.facebook.com/hasem.piwdee

จำนวนผู้เข้าชม