Custom Search

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ

น้ำตาและเสียงร้องไห้

มัสลัน มาหะมะ

บทความนี้ เป็นบทวิเคราะห์ของอิบนุล ก็อยยิม เราะหิมะฮุลลอฮฺ ที่มีความลุ่มลึก และละเอียดอ่อน ที่ได้รับกลั่นกรอง จากรัศมีแห่งอีมาน และทางนำแห่งความรู้ ของ อุละมาอ์นามอุโฆษ ยุคฮิจญ์เราะฮฺศตวรรษที่ 8 ผู้นี้ อยากให้ทุกท่าน ดื่มด่ำกับบรรยากาศแห่งความรู้ เพื่อเติมเต็มอีมาน ที่กำลังร่อยหรอลงไปทุกวัน ให้กลับมีชีวิตชีวาอีกครั้ง

อิบนุล ก็อยยิม เราะหิมะฮุลลอฮฺ ได้กล่าวว่า การร้องไห้ของมนุษย์เรา น่าจะมาจากสาเหตุหลัก 10 ประการ ได้แก่

  1. ร้องไห้เพราะรู้สึกสงสารคนอื่น
  2. ร้องไห้เพราะหวาดกลัวและวิตกกังวล
  3. ร้องไห้เพราะเสียใจ
  4. ร้องไห้เพราะรักและห่วงใย
  5. ร้องไห้เพราะดีใจ
  6. ร้องไห้เพราะได้รับความเจ็บปวด
  7. ร้องไห้เพราะท้อแท้ สิ้นหวังหรือหมดกาลังใจ
  8. ร้องไห้เพราะเสแสร้งหรือแกล้งร้อง หากแกล้งร้องที่มาจากหัวใจที่อ่อนโยน และมีความเกรงกลัวอัลลอฮฺแล้ว ถือเป็นการร้องไห้ ที่น่ายกย่อง แต่หากแสร้งร้อง เพื่อต้องการโอ้อวด หรือเอาใจมนุษย์ด้วยกัน ก็ถือเป็นการร้องไห้ที่น่าตำหนิ
  9. ร้องไห้เพราะถูกจ้างให้ร้อง
  10. ร้องไห้เพราะคล้อยตามคนที่ร้องไห้อยู่แล้ว

ความแตกต่างระหว่างการร้องไห้ เนื่องจากเสียใจกับการร้องไห้ เพราะหวาดกลัว และวิตกกังวลนั้น การร้องไห้ เนื่องจากเสียใจ จะเกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์อันเลวร้าย ได้ผ่านไปแล้ว แต่การร้องไห้ เนื่องจากความวิตกกังวล จะเกิดขึ้นด้วยการคาดการณ์ว่า สิ่งนั้นอาจเกิดขึ้นในอนาคต ส่วนความแตกต่าง ระหว่างการร้องไห้ เพราะดีใจ กับการร้องไห้ เพราะเสียใจนั้น น้ำตาแห่งความดีใจ จะเย็นฉ่ำ และหัวใจมีความสุขเบิกบาน แต่น้ำตาแห่งความเสียใจ จะอุ่นร้อนในขณะที่หัวใจทุกข์ระทม

﴿ وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ٤٣ ﴾ [النجم: ٤٣] 

“และแท้จริง พระองค์ทรงทำให้หัวเราะ และทรงทำให้ร้องไห้” (อัน-นัจญ์มุ 43)

อัลลอฮฺเป็นผู้ทรงทำให้ ผู้คนหัวเราะ และร้องไห้ พร้อมทรงบันดาลเหตุปัจจัย ที่ทาให้บุคคลได้หัวเราะ และร้องไห้เช่นเดียวกัน หยาดน้ำตาอันมากมาย ที่ไหลรินอยู่บนโลกนี้ และไหลอาบแก้ม ผู้คนอย่างต่อเนื่อง ต้องมีสาเหตุ และเบื้องหลัง อย่างแน่นอน ถึงแม้นัยน์ตาจะมีขนาดเล็ก แต่ก็สามารถผลิตน้าตา ที่ไม่เคยแห้งเหือด มันจะไหลพรั่งพรูออกมา ทุกวัน อย่างไม่ขาดสาย เสมือนแม่น้ำที่ไหลสู่มหาสมุทร อย่างต่อเนื่อง โดยไม่มีวันหมด หากมีการเก็บกักน้ำตาแล้วไซร้ คงจะเกิดน้ำตาท่วมโลก อย่างมิต้องสงสัย

การร้องไห้ในบางกรณี ก็สมควรแก่การชื่นชมสนับสนุน เช่น ร้องไห้เพราะเสียใจ ต่อความผิดพลาดในอดีต หรือเกรงกลัวการทรมานของอัลลอฮฺ แต่ในบางกรณี ก็น่าตำหนิ และไม่เป็นที่สนับสนุน เช่น การร้องห่มร้องไห้ เนื่องจากสูญเสียคนรัก ในลักษณะรำพึงรำพัน ถึงขนาดตบตีใบหน้า ทำร้ายร่างกาย หรือฉีกเสื้อผ้า การร้องไห้ในลักษณะนี้ ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของชนยุคอวิชชา ดังนั้น  

  1. เจ้าอย่าร้องไห้เนื่องจากผิดหวัง ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เพราะทุกอย่างพระองค์ได้กำหนด เป็นที่แน่นอนแล้ว
  2. เจ้าอย่าร้องไห้เนื่องจากถูกปฏิเสธความรัก จากคนพิเศษ เพราะเขาหรือเธอ อาจไม่ใช่เนื้อคู่ที่แท้จริงก็เป็นได้
  3. เจ้าอย่าร้องไห้เนื่องจากคะแนนข้อสอบ ไม่ได้ดั่งใจหวัง บางทีเจ้ายังใช้ความพยายามอุตสาหะที่ไม่ดีพอ
  4. เจ้าอย่าร้องไห้เพราะไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วย เพราะบางทีเจ้าไม่ค่อยมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีพอ กับคนเหล่านั้น
  5. เจ้าอย่าร้องไห้เนื่องจากทรัพย์สินเงินทองสูญหาย หรือถูกขโมย บางทีเจ้าอาจไม่ค่อยชอบบริจาคทานก็ได้
  6. เจ้าอย่าร้องไห้เนื่องจากต้องทนทุกข์ทรมาน กับโรคร้ายที่รุมเร้า บางทีมันเป็นสาเหตุ ให้เรากลับเนื้อกลับตัว หรือเพิ่มพูนผลบุญก็ได้
  7. เจ้าอย่าร้องไห้อย่างบ้าคลั่ง กับชัยชนะที่ได้รับ บางทีมันเป็นแค่การทดสอบ ของอัลลอฮฺว่า เจ้าจะรู้จักขอบคุณพระองค์ มากน้อยเพียงใด
  8. เจ้าอย่าร้องไห้เพื่ออื่นใด เว้นแต่เกรงกลัวอัลลอฮฺ เสียใจต่อความผิดพลาดในอดีต หวาดกลัวการโทษทัณฑ์ของพระองค์ และความวุ่นวายของวันกิยามะฮฺ เพราะน้ำตาของเจ้ามีคุณค่า เกินกว่าที่จะมัวหลั่งริน กับสิ่งไร้สาระและไม่จีรัง

การร้องไห้ของนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ก็มีลักษณะที่คล้ายคลึง กับการหัวเราะของท่าน กล่าวคือท่านจะกลั้นเสียงร้องไห้ เสมือนที่ท่านกลั้นเสียงหัวเราะ ท่านร้องสะอื้น ด้วยน้ำตาที่อาบแก้ม จนกระทั่งผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับท่าน ได้ยินเสียงสั่นเครือ ที่ดังขึ้นจากทรวงอกของท่าน เสมือนเสียงน้ำที่กำลังเดือดบนเตาไฟ 

ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ระบุ คนเจ็ดประเภทที่สามารถพึ่งพิงร่มเงาใต้ อะรัช (บัลลังก์ของอัลลอฮฺ) ในวันกิยามะฮฺ หนึ่งในนั้นคือผู้ที่ราลึกอัลลอฮฺ สุบหานะฮูวะตะอาลา เพียงคนเดียว และน้ำตาของเขาไหลอาบแก้ม เนื่องจากเกรงกลัวอัลลอฮฺ และเสียใจต่อความผิดพลาดของตนในอดีต

อัล-กินดีย์ เราะหิมะฮุลลอฮฺ ได้กล่าวว่า น้ำตาที่หลั่งออกมา เนื่องจากเกรงกลัวอัลลอฮฺ สุบหานะฮูวะตะอาลา สามารถดับทะเลไฟนรกได้

ท่านอิบนุอับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ได้รายงานจาก นบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมว่า นัยน์ตาสองประเภท ที่จะไม่ถูกไฟนรกเผาผลาญ คือ 1) นัยน์ตาที่ร้องไห้ช่วงหลังเที่ยงคืน เนื่องจากเกรงกลัวอัลลอฮฺ และ 2) นัยน์ตาที่อดนอน เพราะเป็นยามรักษากิจการ ในหนทางของอัลลอฮฺ

อบู ซัลมาน อัด-ดารอนีย์ รอฮิมะฮุลลอฮฺ กล่าวว่า หัวใจที่ปราศจากความยำเกรงอัลลอฮฺ คือหัวใจที่พังพินาศ เพราะอัลลอฮฺ ได้กล่าวว่า

﴿ أَفَأَمِنُواْ مَكۡرَ ٱللَّهِۚ فَلَا يَأۡمَنُ مَكۡرَ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡقَوۡمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ ٩٩ ﴾ [الأعراف: ٩٩] 

ความว่า “แล้วพวกเขารู้สึกปลอดภัย จากอุบายของอัลลอฮฺกระนั้นหรือ ไม่มีผู้ใดที่มั่นใจว่า จะปลอดภัยจากอุบายของอัลลอฮฺ นอกจากกลุ่มชนที่ขาดทุนเท่านั้น” (อัล-อะอฺรอฟ 99)

ดังนั้น เจ้าจงรักษาและทะนุถนอม น้ำตาเหล่านี้ไว้ให้ดี อย่าให้น้าตาของเจ้า ไหลรินออกมาเพียง เพื่อตอบสนองความจอมปลอมทั้งหลาย จงหลั่งน้ำตาให้อาบแก้ม ขณะที่เจ้าก้มสุญูด ยามหลังเที่ยงคืน อันเงียบสงัด มีความสานึกผิด และเสียใจ ต่อความผิดพลาด ที่ได้กระทำลงไป โศกาอาดูรกับบาป ที่สร้างรอยด่างในชีวิต เศร้าโศกกับความบกพร่อง ที่เป็นเหตุให้เกิดจุดดำในหัวใจ ยามนั้น ขอให้เจ้าจงขอลุแก่โทษ ด้วยหัวใจที่นอบน้อม สำรวม เพื่อก้าวสู่อาทิตย์อุทัย แห่งทางนำของอัลลอฮฺ สุบฮานะฮูวะตะอาลา

จงเรียกน้ำตาที่ถูกกักไว้ ในคลังนัยน์ตาของเจ้า ให้ไหลรินอาบแก้มตลอดเวลา เพื่อทำหน้าที่ชโลมจิต และชำระหัวใจ ให้สะอาดหมดจด เพื่อทลายบาปที่สุมเป็นกองพะเนิน เผื่อว่าเจ้าจะได้รับความโปรดปราน จากอัลลอฮฺ ผู้ทรงยิ่งในความเมตตา

ข้าแต่พระองค์ ได้โปรดประทานให้หัวใจของฉัน มีความมั่นคงในศาสนาของพระองค์ และได้โปรดให้ฉัน หลั่งน้ำตาเนื่องจากรู้สึกยำเกรงพระองค์ ด้วยเถิด

ตรวจทานโดย : ซุฟอัม อุษมาน

islamhouse.com

หน้าหลัก

ตุลาคม 25, 2013

ไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับบทความของเว็บไซต์นี้ ทีมงานสนับสนุนให้มีการเผยแพร่ต่อเพื่อความดีงาม
www.facebook.com/hasem.piwdee

จำนวนผู้เข้าชม